Дохилшавӣ
×

Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 25 июни соли 1993, № 796 "Дар бораи таъмини нафақаи шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон"

Санаи амалкуни: 18.03.2015

Ҳолати ҳуҷҷат: Амалкунанда

ҚОНУНИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

Дар бораи таъмини нафақаи шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон

(Ахбори Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, с. 1993, №15-16, мод.350; Ахбори Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, с. 1996, №3, мод.48, Фасли XVIII; с. 1997, №9, мод.117, Фасли VI; с. 1998, №10, мод.119, Фасли V; №22, мод.318; с. 1999, №5, мод.61; №9, мод.236; №12, мод.351; с. 2002, №4, қ.1, мод.158; №11, мод.711; мод. 735; с. 2005, №7, мод.406; с. 2007, №7, мод.695; с. 2008, №10, мод.823; с. 2009, №9-10, мод.547; с. 2011, №12, мод.853; с. 2012, №4, мод.273; №7, мод.703)

(Қонуни ҶТ аз 1.02.1996 № 223, аз 22.05.1998 № 622, аз 13.11.1998 № 696, аз 14.05.1999 № 748, аз 3.09.1999 № 832, аз 11.12.1999 № 911, аз 2.12.2002 № 76, аз 2.12.2002 № 84, аз 25.07.2005 № 104, аз 30.07.2007 № 333, аз 06.10.2008 № 442, аз 5.10.2009 № 554, аз 26.12.2011 № 789, аз 16.04.2012 № 823, аз 03.07.2012 № 853, аз 18.03.2015 № 1199)

(Қонуни ҶТ аз 1.02.1996 № 223, аз 22.05.1998 № 622, аз 13.11.1998 № 696, аз 14.05.1999 № 748, аз 3.09.1999 № 832, аз 11.12.1999 № 911, аз 2.12.2002 № 76, аз 2.12.2002 № 84, аз 25.07.2005 № 104, аз 30.07.2007 № 333, аз 06.10.2008 № 442, аз 5.10.2009 № 554, аз 26.12.2011 № 789, аз 16.04.2012 № 823, аз 03.07.2012 № 853, аз 18.03.2015 № 1199)

Қонуни мазкур мутобиқи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ба тамоми шаҳрвандоне, ки дар Ҷумҳурии Тоҷикистон истиқомат мекунанд, ҳуқуқи таъминоти моддиро тавассути додани нафақаҳои меҳнатию иҷтимоии дар ҳамин Қонун пешбинишуда кафолат медиҳад.

Қонун ба он равона шудааст, ки меҳнатро ҳамчун манбаи афзоиши сатҳи некӯаҳволии халқ ва ҳар як шаҳрванди ҷумҳурӣ ҳарчи пурратар ба назар гирифта, аз муносибати баробарҳақдиҳӣ дар таъмини нафақа сарфи назар шавад. Ин Қонун ягонагии шарту меъёрҳои таъмини нафақаи коргарон, хизматчиён, аъзоёни колхозҳо ва дигар категорияҳои меҳнаткашонро муқаррар менамояд.

Қонун ҳимояи иҷтимоии нафақахӯронро бо роҳи муқаррар намудани нафақаҳо барои кифояти ақали зиндагӣ, инчунин мунтазам дида баромадани андозаҳои онҳоро бинобар каму зиёд шудани андозаи ҳадди ақали буҷети истеъмолӣ ва баланд шудани самаранокии иқтисодиёти ҷумҳурӣ кафолат медиҳад.

ФАСЛИ I.ҚОИДАҲОИ УМУМӢ

Моддаи 1. Ҳуқуқи шаҳрвандон ба таъмини нафақа

(Қонуни ҶТ аз 16.04.2012 № 823)

(Қонуни ҶТ аз 16.04.2012 № 823)

Шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон аз рӯи синну сол, аз рӯи маъюбӣ, ба сабаби маҳрум шудан аз саробон ва сабабҳои дигари дар Қонуни мазкур пешбинишуда ба таъмини нафақа ҳуқуқ доранд. Шаҳрвандони давлатҳои дигар ва шахсони бетабаае, ки дар Ҷумҳурии Тоҷикистон истиқомат мекунанд, баробари шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон ба нафақа ҳуқуқ доранд, агар шарти дигаре дар қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон пешбинӣ нашуда бошад (Қонуни ҶТ аз 16.04.2012 № 823).

Моддаи 2. Намудҳои нафақа

Мувофиқи ҳамин Қонун чунин нафақаҳо таъин карда мешаванд:

...

 

ЗАКОН РЕСПУБЛИКИ ТАДЖИКИСТАН

О ПЕНСИОННОМ ОБЕСПЕЧЕНИИ ГРАЖДАН РЕСПУБЛИКИ ТАДЖИКИСТАН

(в редакции Законов РТ от 1 февраля 1996 г. №223, от 22 мая 1998 г.№622, от 13 ноября 1998 г. №696, от 14 мая 1999 г. №748, от 3 сентября 1999 г. №832, от 11 декабря 1999 г. №911, от 2 декабря 2002г. №76, №84 от 25 июля 2005 г.№104, от 30.07.2007 г. №333, от 6.10.2008 г. №442, от 5.10.2009 г.№554, от 26.12.2011 г. №789, от 16.04.2012г.№823, от 03.07.2012г. №853, от 18.03.2015г. №1199)

(в редакции Законов РТ от 1 февраля 1996 г. №223, от 22 мая 1998 г.№622, от 13 ноября 1998 г. №696, от 14 мая 1999 г. №748, от 3 сентября 1999 г. №832, от 11 декабря 1999 г. №911, от 2 декабря 2002г. №76, №84 от 25 июля 2005 г.№104, от 30.07.2007 г. №333, от 6.10.2008 г. №442, от 5.10.2009 г.№554, от 26.12.2011 г. №789, от 16.04.2012г.№823, от 03.07.2012г. №853, от 18.03.2015г. №1199)

Настоящий Закон в соответствии с Конституцией Республики Таджикистан гарантирует всем гражданам, проживающим в Республике Таджикистан, право на материальное обеспечение в старости и в других случаях путем предоставления трудовых и социальных пенсий, предусмотренных настоящим Законом.

Закон направлен на то, чтобы более полно учитывался труд как источник роста благосостояния народа и каждого гражданина республики, исключая уравнительный подход в пенсионном обеспечении. Он устанавливает единство условий и норм пенсионного обеспечения рабочих, служащих, членов колхозов и других категорий трудящихся.

Закон гарантирует социальную защищенность пенсионеров путем установления пенсий на уровне, ориентированном на прожиточный минимум, а также регулярного пересмотра их размеров в связи с увеличением или уменьшением размера минимального потребительского бюджета и повышением эффективности экономики республики.

РАЗДЕЛ I. ОБЩИЕ ПОЛОЖЕНИЯ

Статья 1. Право граждан на пенсионное обеспечение

(в редакции Закона РТ от 16.04.2012г.№823)

(в редакции Закона РТ от 16.04.2012г.№823)

Граждане Республики Таджикистан имеют право на пенсионное обеспечение по возрасту, по инвалидности, по случаю потери кормильца и в иных случаях, предусмотренных законом (в редакции Закона РТ от 16.04.2012г.№823).

Проживающие в Республике Таджикистан граждане других государств и лица без гражданства имеют право на пенсию наравне с гражданами Республики Таджикистан, если иное не предусмотрено законодательством Республики Таджикистан.

Статья 2. Виды пенсий
...