×

Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 27 декабри соли 1993, № 905 "Дар бораи ҳифзи табиат"

Санаи амалкуни: 13.06.2007

Ҳолати ҳуҷҷат: Бе эътибор дониста шуд

Бо Қонуни ҶТ аз 2.08.2011 № 760 аз эътибор соқит дониста шуд.  

ҚОНУНИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

Дар бораи ҳифзи табиат

(Қонуни ҶТ аз 1.02.1996 № 223, аз 10.05.2002 № 30, аз 2.12.2002 № 75, аз 15.07.2004 № 58, аз 13.06.2007 № 284)

(Қонуни ҶТ аз 1.02.1996 № 223, аз 10.05.2002 № 30, аз 2.12.2002 № 75, аз 15.07.2004 № 58, аз 13.06.2007 № 284)

БОБИ 1. ҚОИДАҲОИ УМУМӢ

Моддаи 1. Вазифаҳои қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба ҳифзи табиат

Вазифаи қонунгузорӣ оид ба ҳифзи табиат аз он иборат аст, ки муносибатро дар соҳаи таъсири мутақобилаи ҷамъият ва табиат бо мақсади нигоҳ доштани боигариҳои табиӣ ва муҳити табии зисти инсон, истифодаи оқилона ва барқарорсозии захираҳои табиӣ, пешгирии таъсири зараровари экологии фаъолияти хочагӣ ва ғайра, солим ва беҳтар гардондани ҳолати муҳити зист, мустаҳкам кардани қонуният ва тартиботи ҳуқуқӣ дар соҳаи муносибатҳои мазкур ба манфиати наслҳои хозираву ояндаи одамон танзим гардонад.

Моддаи 2. Мафҳумҳои асосие, ки дар Қонуни мазкур истифода шудаанд

Дар қонуни мазкур мафҳумҳои асосии зерин мавриди истифода қарор мегиранд:

Муҳити зист - муҳити зисти одам, биосфера (муҳити зисти мавҷудоти зинда), ки шароиту восита ва маҳалли зисти одам ва дигар мавҷудоти зинда мебошад: он табиатро ҳамчун як ҷузъи системаҳои табиии экологи ва он қисми муҳити табиатро, ки бар асари фаъолияти одам тағйир ёфтааст, дар бар мегирад;

Ҳифзи муҳити зист -системаи чорабиниҳои давлатӣ ва ҷамъиятӣ, ки мақсад аз он таъмини созгории ҷомеаву табиат дар асоси эҳтиёт кардан ва афзун гардонидани сарватҳои табиӣ, оқилона истифода бурдани захираҳои табиӣ, беҳтар кардани ҳолати муҳити зисти инсон мебошад;

Захираҳои табиат - аз тарафи одам истифода бурдани манбаъҳои аслии табиат (замину об, ҷангал, сарватҳои зеризаминӣ, захираҳои ашёи хоми маъданӣ, маводи радиоактивӣ, олами набототу ҳайвонот, ҷузъҳои он ва дигар боигариҳои табиӣ);

Зарари муҳити зист - дучори тағйироти манфӣ гаштани муҳити зист, ки онро фаъолияти одам бинобар олуда сохтани муҳит, хоҳиши захираҳои табиат, осеб дидан, хароб гардидани системаҳои экологии табиат, ки ба саломатию ҳаёти одам, ба олами набототу ҳайвонот, ба сарватҳои моддӣ хавфу хатари воқеӣ доранд, боис шудааст.

Минтақаҳои муҳофизатӣ (дар соҳаи муҳити зист) -гуногунии минтақаҳои муҳофизатшаванда, қисми ҳудуде, ки тибқи тартиботи муқаррарнамудани Қонун барои ҳифзи ҳудудҳои мамнуъгоҳҳо, боғҳои миллии тибиӣ, боғҳои давлатии ҳайвонот, боғҳои давлатии дарахтҳои нодир бо роҳи маҳдуд кардани истифодаи табиат бо мақсади муҳофизати объектҳои мамнуъ;

...

                  Утратил силу в редакции Закона РТ от 02.08.2011 г. №760

Закон Республики Таджикистан

Об охране природы

(в редакции Закона РТ от 1 февраля 1996 г. N223, от 10 мая 2002 г.N30, от 2 декабря 2002 г. N75, от 15 июля 2004 года N58, от 13 июня 2007г. №284)

В Республикe Таджикистан охран природы, рациональное использование и воспроизводство ее ресурсов, оздоровление окружающей природной среды являются общегосударственной задачей, делом всего народа, нравственным долгом каждого гражданина.

Политика Республики Таджикистан в области охраны окружающей природной среды направлена на обеспечение приоритета экологических интересов республики с учетом научно обоснованного сочетания развития хозяйственной и иной деятельности с бережным отношением к природе, к ее богатствам, рациональным использованием природных ресурсов и гарантированной защитой права человека на здоровую и благоприятную для жизни окружающую среду. Республика Таджикистан исходит из необходимости широкого и эффективного международного сотрудничества в целях сохранения природы Земли и установления всеобщей и полной экологической безопасности мирового сообщества.

Настоящей Закон в комплексе с организованными, правовыми, экономическими и воспитательными мерами призван способствовать формированию и укреплению экологического правопорядка, защиты окружающей природной среды в интересах настоящего и будущего поколений и обеспечению экологической безопасности на территории Республики Таджикистан.

Глава 1. Общие положения

Статья 1. Задачи законодательства Республики Таджикистан об охране природы

Задачами природоохранительного законодательства являются регулирование отношений в сфере взаимодействия общества и природы с целью сохранения природных богатств и естественной среды обитания человек, рационального использования и воспроизводства природных ресурсов, предотвращение экологически вредного воздействия хозяйственной и иной деятельности, оздоровление и улучшение качества окружающей природной среды, укрепление законности и правопорядка в указанной сфере отношений в интересах настоящего и будущих поколений людей.

Статья 2. Основные понятия, использованные в настоящем Законе.

В настоящем Законе используются следующие понятия:

Окружающая среда - среда обитания человека, биосфера (среда обитания живого организма) служащая условием, средством и местом жизни человека и других живых организмов: включает в себя природу как систему естественной среды, которая преобразована в результате деятельности человека;

Охрана окружающей среды - система государственных и общественных мер, направленных на обеспечение гармоничного взаимодействия общества и природы на основе сохранения и воспроизводства природных богатств, рационального использования природных ресурсов, улучшения качества окружающей человека жизненной среды;

...