×

Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 24 декабри соли 1991 № 460 "Дар бораи муҳофизати меҳнат дар Ҷумҳурии Тоҷикистон"

Санаи амалкуни: 05.03.2007

Ҳолати ҳуҷҷат: Бе эътибор дониста шуд

Бо Қонуни ҶТ аз 19.05.2009 № 517 аз эътибор соқит дониста шуд.

ҚОНУНИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

ДАР БОРАИ МУҲОФИЗАТИ МЕҲНАТ ДАР ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

(Қонуни ҶТ аз 15.05.1997 № 421, аз 22.05.1998 № 622, аз 5.03.2007 № 231)

(Қонуни ҶТ аз 15.05.1997 № 421, аз 22.05.1998 № 622, аз 5.03.2007 № 231)

Ҳамин Қонун муқаррароти асосии таъмини ҳуқуқҳои конститутсионии шаҳрвандонро барои муҳофизати саломати дар ҷараёни фаъолияти меҳнаташон муайян мекунад ва танзими муносибатҳои соҳаи муҳофизати меҳнатро дар байни ҳамаи субъектҳои онҳо бо назардошти нормаҳои ҳуқуқҳои байналмилали, қонунҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон вазифаи худ мешуморад (Қонуни ҶТ аз 5.03.2007 № 231).

Қонун замонати ҳуқуқии муҳофизати меҳнатро муқаррар намуда, принсипҳои умумии ташкили корро дар боби муҳофизати меҳнат хоҷагии халқи ҷумҳури муайян мекунад, механизми иқтисодии таъмини бехатарии меҳнатро ба назар мегирад. Қонун новобаста аз шаклҳои моликият ва фаъолияти хоҷаги дар ҳамаи вазоратҳо, идораҳо, консернҳо, ассотсиатсияҳо, корхонаҳо, ташкилотҳо, муассисаҳо, колхозу совхозҳо ва кооперативҳо, ташкилотҳои иҷорави ва дигар ташкилотҳо татбиқ, мегардад.

ФАСЛИ 1. ҚОИДАҲОИ УМУМИ

Моддаи 1. Ҳуқуқи шаҳрвандон ба муҳофизати меҳнат дар Ҷумҳурии Тоҷикистон

Ҳамаи шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки дар ҷараёни меҳнати корхонаҳо новобаста аз шакли моликият дар асоси шартнома иштирок мекунанд, ҳуқуқи муҳофизати меҳнатро доранд (Қонуни ҶТ аз 22.05.1998 № 622).

Ин ҳуқуқ, инчунин ба ашхоси зайл паҳн мегардад:

ба шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки дар сафари хидматии хориҷи ҷумҳури таҳти роҳбарии персонали ҷумҳури, инчунин дар корхонаҳои муштарак дар Ҷумҳурии Тоҷикистон кор мекунанд;

ба донишҷуён ва хонандагон дар давраи таҷрибаомузии истеҳсоли ва омузиши истеҳсоли ё ҷалби онҳо ба кори корхонаю ташкилотҳо, инчунин иштирокашон дар корҳои кишоварзи;

ба хизматчиёни ҳарбие, ки ба корҳои хоҷагии халқи ҷумҳури ҷалб мегарданд;

ба кормандоне, ки бо фаъолияти меҳнатии инфироди машғул буда, инчунин бо корхонаҳои оилави ва иҷорагирони алоҳида муносибатҳои меҳнати доранд;

...

Утратил силу в редакции Закона РТ от 19.05.2009г. №517

ЗАКОН РЕСПУБЛИКИ ТАДЖИКИСТАН

ОБ ОХРАНЕ ТРУДА В РЕСПУБЛИКЕ ТАДЖИКИСТАН

(В редакции Законов РТ от 15 мая 1997 г. № 421, от 22 мая 1998 г. № 622, от 5 марта 2007 г. №231)

(В редакции Законов РТ от 15 мая 1997 г. № 421, от 22 мая 1998 г. № 622, от 5 марта 2007 г. №231)

Настоящий Закон определяет основные положения по обеспечению конституционных прав граждан на охрану здоровья в процессе их трудовой деятельности и ставит своей задачей регулирование отношений в области охраны труда между всеми их субъектами с учетом норм международного права, законодательства Республики Таджикистан.

Закон устанавливает гарантии прав на охрану труда, определяет общие принципы организации работы по охране труда в народном хозяйстве республики, предусматривает экономический механизм обеспечения безопасности труда. Закон распространяется на все министерства, ведомства, концерны, ассоциации, предприятия, организации, учреждения, совхозы , колхозы, кооперативы, арендные и иные организации (в дальнейшем"предприятия и организации"), независимо от форм собственности и хозяйственной деятельности.

РАЗДЕЛ 1. ОБЩИЕ ПОЛОЖЕНИЯ

Статья 1. Право граждан на охрану труда в Республике Таджикистан

Все граждане Республики Таджикистан, участвующие на договорной основе в трудовом процессе на предприятиях и в организациях Республики Таджикистан независимо от форм собственности, имеют право на охрану труда (В редакции Закона РТ от 22 мая 1998 г. № 622).

Это право распространяется также на:

граждан-Республики Таджикистан,работающих в командировках за пределами республики под руководством персонала республики, а также на совместных предприятиях в Республике Таджикистан;

студентов и учащихся в период прохождения ими производственной практики и производственного обучения или привлечения их к работе на предприятиях и в организациях, а также участия в сельскохозяйственных работах;

военнослужащих, привлекаемых к работе в народном хозяйстве республики;

работников, занятых индивидуальной трудовой деятельностью, а также состоящих в трудовых отношениях с семейными предприятиями и отдельными нанимателями;

...